zondag 15 juli 2012
zaterdag 2 juni 2012
Adra Ain en Lemurië
De afgelopen maanden heb ik mij van tijd tot tijd bezig
gehouden met de vraag, waar komt mijn ziel oorspronkelijk vandaan ? Op internet is veel informatie te vinden over verschillende
rassen die op aarde geïncarneerd zijn. Natuurlijk zijn we allemaal mens, maar onze ziel die zoveel ouder is, komt
uiteindelijk natuurlijk ook ergens vandaan. Ik houd mij tot nu toe aan de volgende indeling die de “rassen” classificeert in Lemurianen, Engelen, Reptielen, Nephilim, Pleiaden, Mensen, Kristallen, Zeta’s en Arcturianen. Deze rassen zijn ook verbonden met
stralen, zo is ieder ras ontstaan uit een van de stralen. Ik kwam tot de ontdekking dat ik als oorspronkelijke straal twee “ouderstralen”
heb. Deze zijn de basis van mijn wezen en bij deze rassen voel ik mij echt thuis. Deze twee stralen zijn de Pleiadische en de
Engelenstraal. In eerste instantie tot mijn grote verbazing, omdat ik veel
herkenningspunten deel met de Lemurianen, en mijn gevoel deze kant opging.
Echter ik weet nu eindelijk hoe het zit. Hieronder mijn verhaal.
Ik kan mij meerdere stukje herinneren van levens van heel
lang geleden, en ook kleine stukjes van de tijd dat Lemurie nog bestond. Ook werd ik in mijn zielenreizen vaak getrokken naar het
leven in de grotten, en slenterde ik regelmatig door vrij donkere
grottenstelsels, waar ik altijd moeiteloos de weg wist. Het voelde voor mij
totaal niet donker aan, het was voor mij net heerlijk om daar rond te hangen,
tot rust te komen, en een te worden met mijn innerlijk. Hoewel ik geen idee had
van mijn thuisplaneet, want die had ik nog niet gevonden, wist ik een ding
zeker. Hier in het grottenstelsel, daar voelde ik mij enigszins het meest
thuis. Dicht bij de natuur, steen, en moeder aarde. Zonder enige waarde te
hechten aan materiële bezittingen, maar gewoon aanwezig zijn en de schoonheid
in ademen van de stilte en de pracht van deze vorm van natuur.
Ook heb ik herinneringen aan het slavernij bestaan van de
Lemurianen die vroeger in de grotten onder dwang van onder andere de Nephilim
moesten delven naar goud. Dit is gebeurd nadat de Lemurianen hun verbinding
kwijt waren geraakt met hun eerdere thuisplaneet, die door een oorlog in het
universum was verwoest. Ik voelde me een met deze Lemurianen, en deelde hun
verdriet en hun verlangen om weer terug te kunnen keren naar hun thuishaven waar het echt prachtig was, zowel de omgeving
als de gebouwen als de omgang tussen de zielen die daar leefden.
Ondanks het ronddwalen in de grotten, wat ik heel lang
geleden zeker gedaan heb, en het slavernij bestaan als Lemuriaans mijnwerker was
ik echter toch niet Lemuriaans van oorsprong. Doordat mijn ziel erg oud is, en
ik zelf ook leefde op het oude Lemurië,
en ik ook de vernietiging van hun huisplaneet heb meegemaakt, kon ik mij gemakkelijk
met de Lemuriaanse zielen identificeren. Hun gevoel van verlies, onderdrukking
en verdriet werd ook een van mij, reeds lang geleden. Hierdoor heb ik het onder
andere in verschillende levens moeilijk gevonden om het materiële volledig te
omarmen. Wat uiteindelijk natuurlijk onzin is, want Lemurië was een prachtige beschaving, waar alle
benodigde levensmiddelen en materialen ten volle aanwezig waren voor iedereen. Ik
ben blij dat ik dit stuk heb kunnen loslaten, en ik wel weet wat mijn
daadwerkelijke oorsprong van mijn ziel is.
Zevenster Orakel
Deze week heb ik een heel mooi nieuw orakelbord ontvangen,
een orakelbord met een prachtige Zevenster erop (zie de foto). Dit Orakelbord is gemaakt door Jorine Taal, en komt overeen
met mijn eigen spirituele ontwikkeling waarbij de zevenster een grote rol speelt. De zeven punten van het orakelbord
staan voor de zeven chakra’s. En met behulp van edelstenen kan ik zo meer vertellen over de werking van de chakra’s per
persoon. Ik heb pas een lezing gedaan, namelijk die voor mijzelf, maar graag zou ik hier meer mee willen oefenen. Stuur me een
berichtje als je wil dat ik het orakel voor je raadpleeg.
Hieronder staat een voorbeeldlezing:
De Aventurijn
Deze ligt op de middelste lijn van het zevende chakra, het
gebied van het spirituele, zelfverwerkelijking, geestelijke kracht, harmonie en vrede. De Aventurijn geeft aan dat je verdraagzaam bent, en veel
geduld hebt op dit vlak. Het spirituele in jouw leven is jouw manier om je te ontspannen en om je vredig te voelen. De steen geeft ook moed,
optimisme, rust en zelfbeschikking. Ook kan hij helpen jeugdtrauma’s op te
lossen. Het feit dat deze steen op de middelste lijn ligt geeft aan
dat je deze steen wel nodig hebt, om verder in balans te komen. Je hebt deze
kwaliteiten in jezelf ruim vertegenwoordigt maar het kost je wel veel energie.
De Magnesiet
Deze ligt tussen het eerste en het zevende chakra in. Deze
steen opent het hartchakra en stimuleert innige liefde voor jezelf, die
noodzakelijk is voordat je liefde van andere mensen kunt ontvangen. Hij
versterkt de visualisatie en de verbeelding. Deze kwaliteiten zijn bij jou
sterk aanwezig, en zullen helpen de balans tussen het spirituele en het
materiële te behouden. Deze steen stimuleert onvoorwaardelijke liefde en helpt
om je gecentreerd te voelen.
De Rozenkwarts
Deze ligt in het midden en betekent dat je in zijn geheel goed in
balans bent, je bent in staat tot het geven en nemen van liefde. Liefde is een
van je belangrijkste middelen om in balans te zijn, en in je leven.
De Bergkristal
Deze ligt ook in het midden, en betekent dat je goed in
balans bent, en je helderheid met je meedraagt. Helderheid is een van je
belangrijkste speerpunten in je leven. De punt van het bergkristal wijst naar
het zevende chakra, wat kan betekenen dat momenteel veel van je energie
hiernaartoe gaat. Dit komt ook overeen met de aventurijn die ook bij het zevende
chakra ligt, de aventurijn kan het energieverlies, omdat er veel energie nodig
is in het zevende chakra tegengaan.
De Calciet
Deze ligt ver buiten de ster op het bord. Het geeft
eigenschappen aan die je van nature al bij je draagt en die vanuit de kosmos
worden ondersteunt. Deze eigenschappen hebben geen extra aandacht nodig, maar
weerspiegelen jou ware natuurlijk zelf. De steen staat voor lichamelijke,
geestelijke en spirituele groei en ontwikkeling. Hij staat ook voor motivatie,
zelfvertrouwen, daadkracht, standvastigheid, hoop en moed. De steen verenigt
gevoel en verstand, kalmeert de geest en brengt innerlijke rust. Hij staat ook
voor analytisch denken, concentratie en succes. Hij ligt het dichtst bij het
vierde chakra wat kan betekenen dat je deze kwaliteiten met name via je
hartchakra naar buiten brengt. Calciet heeft daarnaast ook het vermogen om
negatieve energie uit een ruimte absorberen.
De Obsidiaan
Deze ligt tussen het midden, het vierde en het vijfde
chakra. In een kleine punt van de zevenster rondom het midden. Hij ligt ook
heel dicht tegen de rozenkwarts aan. Liefde zal je helpen om dit deel nog
verder in balans te brengen, je vierde en vijfde chakra zijn namelijk bijna in
balans met het geheel. Deze steen kan echter ook op een nog te verwerkend blokkade
wijzen tussen het vierde en het vijfde chakra. Het chakra van liefde en het
chakra van communicatie. Deze blokkade zal met name op het gebied van de communicatie liggen, omdat de obsidiaan daar dichterbij ligt. Obisidiaan zal je helpen de verbinding met het hartchakra te
versterken, zodat je je beter kan uiten en spreken over wat er in je hart
omgaat. Ook is obsidiaan een sterk inzichtgevende en reinigende steen.
Hij stimuleert persoonlijke ontwikkeling door zelfinzicht en ruimt bagage uit
het verleden op, door de oorzaak hiervan naar boven te brengen. Dit kan gepaard
gaan met veel emoties. De steen vermindert angst, blokkades, trauma’s, maar ook beperkende
gedrags- en denkpatronen die hieruit zijn voortgevloeid. Obsidiaan werkt ook
beschermend tegen psychische of spirituele aanvallen, en neemt negatieve
energie weg uit de omgeving, Hieronder vallen ook negatieve stralingen zoals
kruisingen van aardstralen en wateraders. Doordat het negatieve geestelijke
invloeden weghaalt bevordert het hierdoor ook de helderheid van de geest en
verscherpt het de zintuigen. Fysiek werkt de steen pijnstillend, kramp- opheffend,
spijsvertering stimulerend, ontgiftigend en hij verbetert het de doorbloeding. Hij
helpt daarom ook goed bij koude handen en voeten.
Hematiet
Deze steen ligt op je zesde chakra, het is je chakra wat het
sterkst ontwikkeld is. De hematiet geeft aan dat je de levenskracht, de wil en
de kracht hebt om je derde oog te gebruiken. Je kan goed zien in de spirituele
werelden, die voor veel mensen verborgen blijft. Pas wel op dat je dit chakra
niet over activeert.
Advies:
De stenen die je op dit moment het best kunnen helpen zijn
de obsidiaan en de aventurijn. De obisidiaan, omdat het je zal helpen blokkades
tussen je vierde en vijfde chakra weg te nemen. Hij zal je helpen om dingen die
nog weggestopt zitten naar boven te halen en te verwerken, waardoor je
openlijker kunt gaan communiceren over dat waar je hart over spreekt. Door de
obsidiaan zal de doorbloeding van het lichaam en reiniging van het lichaam ook
gestimuleerd worden. De aventurijn zal je vrede en optimisme brengen en zal de
extra energie die nu nodig is voor het zevende chakra aanvullen.
Je bent veel bezig met spirituele ontwikkeling, met name je
zesde en zevende chakra zijn momenteel het meest actief. Pas wel op dat je
jezelf niet uitput, en de verbinding blijft behouden met het materiële en je
lichaam. Denk hierbij aan de magnesiet, deze kwaliteiten zijn voor jou de link
tussen het materiële en het spirituele.
Deze kwaliteiten zijn: innige liefde voor jezelf, visualisatie,
verbeelding, onvoorwaardelijke liefde voor anderen en gecentreerd zijn. Hij
staat ook voor onschuld en vrijheid; voel je vrij om je leven te leiden op de
manier die bij jou past.
dinsdag 29 mei 2012
Wie is Adra Ain ?
Lieve mensen, welkom op mijn weblog !
Via deze weblog wil ik jullie een kijkje geven in mijn spirituele bezigheden. De eerste en de onderste berichten zijn verhalen van zielenreizen die ik zelf heb beleeft. Zielenreizen doe ik nu reeds enkele jaren, en ik heb er al zeer velen beleeft. Helaas heb ik ze niet allemaal opgeschreven, en velen zijn ook wel persoonlijk. Om een indruk te geven waar ik vooral mee bezig ben, heb ik gekozen om een paar van deze verhalen hier te plaatsen, in de hoop dat anderen herkenningspunten erin vinden, of er op een of andere manier er iets aan kunnen hebben. Het is de bedoeling dat ik vanaf nu met enige regelmaat nieuwe, recente zielenreizen zal toevoegen, maar wellicht ook andere informatie.
Het zielenreizen is ondertussen een van mijn natuurlijke bezigheden geworden. Tijdens het zielenreizen kun je je gidsen ontmoetten, een healing ontvangen, persoonlijke conflicten oplossen en nog veel meer. Ook heb ik van tijd tot tijd hevige strijd moeten leveren in de zielenwereld, maar over het algemeen zijn het zeer mooie reizen, met veel diepgang, schoonheid, eenheid en innerlijk waarheid.
In mijn "gewone" leven heb ik een diploma behaald tot Natuurgeneeskundig therapeut, ben ik afgestudeerd in de biologische Gezondheidskunde, heb ik een baan die ik zeer leuk vind, en ben ik met vanalles en nog wat bezig. Soms schrijf ik artikelen op infonu.nl (zie infoteur Andromeda) en schrijf ik gedichten. Daarnaast werk ik met Feng Shui, tarotkaarten, een wichelroede, een eigengemaakt orakelbord, en nog veel meer ! Maar over het algemeen spreekt energetisch werk zoals bij het zielenreizen spontaan gaat mij het meest aan. Spontaan, dat is wat het is, zonder regels en voorschriften; gewoon je innerlijk volgen, doen wat gedaan "mag" worden, ervaren wat ervaren mag worden. En voila er komt wonderbaarlijk een daadwerkelijke oplossing of aanknopingspunt uit wat misschien niet altijd met je vraag te maken heeft, maar wat wel bijdraagt aan dat waar je ziel mee bezig is of mee in de knoop zit. En soms mag je meewerken aan projecten die bijdragen aan de evolutie van de planeet of aan de ascentie van het geheel, of van bepaalde zielengroepen.
Mijn laatste "project" was een channeling die ik heb mogen schrijven naar aanleiding van boek wat ik heb mogen ontvangen in een van de andere dimensies op de Pleiaden. Ik noem dit een semi-channeling omdat ik de informatie niet direct via een ander wezen heb doorgegeven, maar omdat ik de informatie uit het boek heb moeten vertalen naar de gewone dagdagelijkse taal in onze dimensie. Dit was een hele klus, aangezien het boek uit maar liefst 13 delen bestond. Op deze weblog: http://channelingpleiaden.blogspot.com/ staan tot nu toe de eerste twee van deze delen. Als ik de overige delen ook mag plaatsen, zullen zij hier aangevuld worden. Wil je deze volgen ? Geef je dan op bij de weblog "Channeling van de Pleiaden".
Wat ik verder nog allemaal nog ga doen, dat is me nog niet geheel duidelijk, want ik laat de dingen graag op een natuurlijk manier naar me toe komen. Graag zou ik wel in de toekomst o.a. zelf chembusters gaan maken of misschien met orgonite willen werken, gewoon om zowel spiritueel als lichamelijk bezig te zijn.
Dan nog even over mijn naam, Adra Ain, dit is niet mijn echte naam, maar mijn zielennaam. Het betekent "Zij die hulp geeft". Wat het verder ook nog moge betekenen; ik vind het in ieder geval geweldig klinken, en de naam past bij mijn ware wezen. Ik wens jullie alvast veel leesplezier, en als er vragen zijn, of je zit gewoon ergens mee waarvan je denkt dat ik aan een oplossing kan bijdragen, of je op weg kan helpen, vraag dan gerust !
In licht en liefde,
Adra Ain
Via deze weblog wil ik jullie een kijkje geven in mijn spirituele bezigheden. De eerste en de onderste berichten zijn verhalen van zielenreizen die ik zelf heb beleeft. Zielenreizen doe ik nu reeds enkele jaren, en ik heb er al zeer velen beleeft. Helaas heb ik ze niet allemaal opgeschreven, en velen zijn ook wel persoonlijk. Om een indruk te geven waar ik vooral mee bezig ben, heb ik gekozen om een paar van deze verhalen hier te plaatsen, in de hoop dat anderen herkenningspunten erin vinden, of er op een of andere manier er iets aan kunnen hebben. Het is de bedoeling dat ik vanaf nu met enige regelmaat nieuwe, recente zielenreizen zal toevoegen, maar wellicht ook andere informatie.
Het zielenreizen is ondertussen een van mijn natuurlijke bezigheden geworden. Tijdens het zielenreizen kun je je gidsen ontmoetten, een healing ontvangen, persoonlijke conflicten oplossen en nog veel meer. Ook heb ik van tijd tot tijd hevige strijd moeten leveren in de zielenwereld, maar over het algemeen zijn het zeer mooie reizen, met veel diepgang, schoonheid, eenheid en innerlijk waarheid.
In mijn "gewone" leven heb ik een diploma behaald tot Natuurgeneeskundig therapeut, ben ik afgestudeerd in de biologische Gezondheidskunde, heb ik een baan die ik zeer leuk vind, en ben ik met vanalles en nog wat bezig. Soms schrijf ik artikelen op infonu.nl (zie infoteur Andromeda) en schrijf ik gedichten. Daarnaast werk ik met Feng Shui, tarotkaarten, een wichelroede, een eigengemaakt orakelbord, en nog veel meer ! Maar over het algemeen spreekt energetisch werk zoals bij het zielenreizen spontaan gaat mij het meest aan. Spontaan, dat is wat het is, zonder regels en voorschriften; gewoon je innerlijk volgen, doen wat gedaan "mag" worden, ervaren wat ervaren mag worden. En voila er komt wonderbaarlijk een daadwerkelijke oplossing of aanknopingspunt uit wat misschien niet altijd met je vraag te maken heeft, maar wat wel bijdraagt aan dat waar je ziel mee bezig is of mee in de knoop zit. En soms mag je meewerken aan projecten die bijdragen aan de evolutie van de planeet of aan de ascentie van het geheel, of van bepaalde zielengroepen.
Mijn laatste "project" was een channeling die ik heb mogen schrijven naar aanleiding van boek wat ik heb mogen ontvangen in een van de andere dimensies op de Pleiaden. Ik noem dit een semi-channeling omdat ik de informatie niet direct via een ander wezen heb doorgegeven, maar omdat ik de informatie uit het boek heb moeten vertalen naar de gewone dagdagelijkse taal in onze dimensie. Dit was een hele klus, aangezien het boek uit maar liefst 13 delen bestond. Op deze weblog: http://channelingpleiaden.blogspot.com/ staan tot nu toe de eerste twee van deze delen. Als ik de overige delen ook mag plaatsen, zullen zij hier aangevuld worden. Wil je deze volgen ? Geef je dan op bij de weblog "Channeling van de Pleiaden".
Wat ik verder nog allemaal nog ga doen, dat is me nog niet geheel duidelijk, want ik laat de dingen graag op een natuurlijk manier naar me toe komen. Graag zou ik wel in de toekomst o.a. zelf chembusters gaan maken of misschien met orgonite willen werken, gewoon om zowel spiritueel als lichamelijk bezig te zijn.
Dan nog even over mijn naam, Adra Ain, dit is niet mijn echte naam, maar mijn zielennaam. Het betekent "Zij die hulp geeft". Wat het verder ook nog moge betekenen; ik vind het in ieder geval geweldig klinken, en de naam past bij mijn ware wezen. Ik wens jullie alvast veel leesplezier, en als er vragen zijn, of je zit gewoon ergens mee waarvan je denkt dat ik aan een oplossing kan bijdragen, of je op weg kan helpen, vraag dan gerust !
In licht en liefde,
Adra Ain
De vier kamers en de hal van Vrede
08-12-10 De vier kamers
In zielenland was ik op een hoge plek, tussen de wolken, ver onder mij met name water, als van de zee. Ik zat op een soort van bed wat op 1 van de wolken stond. Het bed lag vol met witte veren. Op afstand zag ik een kasteel opdoemen. Langzaam dreef ik dichter en dichterbij. Aan de linkerkant van het kasteel zag ik een kleine ingang, in de vorm van een boog die gemaakt was van goud. Hier ging ik naar binnen, en ik liep de trap omhoog. Daarna ging ik rechts, waarna ik in een ruimte kwam met een soort van verhoogde vijver in het midden. In de vijver zag ik drijvende stukken ijs, en een gouden vis, die rondzwom. Ik voelde dat deze vis erg heilig was voor deze plaats. Daarna zag ik aan mijn rechterzijde een vrouw staan met krullend haar, ze was ongeveer de helft van mijn grootte. Ze begeleidde mij naar de volgende ruimte. In de volgende ruimte zag ik gouden bergen. Ik voelde mij bijzonder veilig in deze ruimte. Ik liep over de lage kante van de bergen, naar de overzijde, waar iemand anders mij opwachtte. Dit keer een man, die ook ongeveer de helft van mijn grootte was. Ook hij begeleidde me weer naar de volgende ruimte, die er direct achter lag. In deze ruimte zag ik kleine vliegende elfjes. Ze waren druk bezig met planten en bloemen, die ook aan het plafond hingen. Ik liep door deze prachtige ruimte weer naar de overzijde, waar een vierde ruimte was. In deze ruimte stond een prachtige gouden Kathedraal. Deze trok mij gewoon naar binnen, precies naar het midden van de tempel, waar een gat was in de vloer. Hierdoor gleed ik naar beneden, alsof het een glijbaan was. Beneden aangekomen, na een lange rit kwam ik uit in een grote ruimte in een berg.
08-12-10 De gouden sleutel en de Hal van vrede
Later op die dag kreeg ik in die berg van iemand een gouden sleutel. Samen liepen we een stukje verder, en vervolgens een steile gouden trap op. Met twee man en de sleutel konden we de deur openen, die bovenaan de trap was, en konden we naar binnen. Er was zo’n ontzettend veel licht in die ruimte dat ik uren lang alleen maar wit zag. Wel zag ik in de verte vaag een soort van troon, twee stuks vermoedelijk. Ook zag ik dat ik een goudkleurige ronde hanger om had. Hij hing vrij laag, aan een lange ketting, en was ongeveer 15 tot 20 cm in doorsnede.
Deze ronde hanger was blijkbaar een Grote Zonnedisk, dit is een instrument van vrede, gegeven door de Elohim van de zesde straal aan de mensheid. Dit is een schild (een disk) van verblindend wit licht dat men over de zonnevlecht chakra moet visualiseren. Hierdoor kan men de ruwe energie van het massabewustzijn (wat in deze ruimte is) tegenhouden en terugkaatsen om eigen gevoel van vrede en harmonie te beschermen. Waarschijnlijk dat ik hierdoor de eerste keer niet veel meer dan enkel wit licht zag.
In zielenland was ik op een hoge plek, tussen de wolken, ver onder mij met name water, als van de zee. Ik zat op een soort van bed wat op 1 van de wolken stond. Het bed lag vol met witte veren. Op afstand zag ik een kasteel opdoemen. Langzaam dreef ik dichter en dichterbij. Aan de linkerkant van het kasteel zag ik een kleine ingang, in de vorm van een boog die gemaakt was van goud. Hier ging ik naar binnen, en ik liep de trap omhoog. Daarna ging ik rechts, waarna ik in een ruimte kwam met een soort van verhoogde vijver in het midden. In de vijver zag ik drijvende stukken ijs, en een gouden vis, die rondzwom. Ik voelde dat deze vis erg heilig was voor deze plaats. Daarna zag ik aan mijn rechterzijde een vrouw staan met krullend haar, ze was ongeveer de helft van mijn grootte. Ze begeleidde mij naar de volgende ruimte. In de volgende ruimte zag ik gouden bergen. Ik voelde mij bijzonder veilig in deze ruimte. Ik liep over de lage kante van de bergen, naar de overzijde, waar iemand anders mij opwachtte. Dit keer een man, die ook ongeveer de helft van mijn grootte was. Ook hij begeleidde me weer naar de volgende ruimte, die er direct achter lag. In deze ruimte zag ik kleine vliegende elfjes. Ze waren druk bezig met planten en bloemen, die ook aan het plafond hingen. Ik liep door deze prachtige ruimte weer naar de overzijde, waar een vierde ruimte was. In deze ruimte stond een prachtige gouden Kathedraal. Deze trok mij gewoon naar binnen, precies naar het midden van de tempel, waar een gat was in de vloer. Hierdoor gleed ik naar beneden, alsof het een glijbaan was. Beneden aangekomen, na een lange rit kwam ik uit in een grote ruimte in een berg.
08-12-10 De gouden sleutel en de Hal van vrede
Later op die dag kreeg ik in die berg van iemand een gouden sleutel. Samen liepen we een stukje verder, en vervolgens een steile gouden trap op. Met twee man en de sleutel konden we de deur openen, die bovenaan de trap was, en konden we naar binnen. Er was zo’n ontzettend veel licht in die ruimte dat ik uren lang alleen maar wit zag. Wel zag ik in de verte vaag een soort van troon, twee stuks vermoedelijk. Ook zag ik dat ik een goudkleurige ronde hanger om had. Hij hing vrij laag, aan een lange ketting, en was ongeveer 15 tot 20 cm in doorsnede.
Deze ronde hanger was blijkbaar een Grote Zonnedisk, dit is een instrument van vrede, gegeven door de Elohim van de zesde straal aan de mensheid. Dit is een schild (een disk) van verblindend wit licht dat men over de zonnevlecht chakra moet visualiseren. Hierdoor kan men de ruwe energie van het massabewustzijn (wat in deze ruimte is) tegenhouden en terugkaatsen om eigen gevoel van vrede en harmonie te beschermen. Waarschijnlijk dat ik hierdoor de eerste keer niet veel meer dan enkel wit licht zag.
De donkere Zieltjes
24-02-10 Bouwen van een stad voor de donkere zieltjes
Ik sta ergens in de openlucht waar ik nog niet eerder was. Ik ben er alleen en het is redelijk donker. Ik ben bezig met het bouwen van een behoorlijk hoge muur, met mijn staf. Het gaat sneller dan voorheen. Volgens mij wordt het een stad...op deze kale, woeste vlakte. Er zijn een stuk of 100 kleine grijs/zwarte donkere zielen naar me toegekomen. Ze zijn ongeveer de helft qua grootte van mij. Ondanks dat ze donker zijn, zijn ze niet kwaadaardig. Ze willen helpen.. ik heb ze maar de opdracht gegeven om water te gaan zoeken. Eentje is naar me toegekomen met een doorzichtig / glanzende schaal. De schaal die ik gekregen heb is blijkbaar een toverschaal. Toen ik er in keek, zag ik erin dat aan de andere kant van de planeet water is; een heel groot meer.
Daar naar het water ben ik naar toegelopen, en toen ik de schaal vulde met water, ontstond er in de stad een groot bouwwerk, aan de onderkant smal, dat naar boven toe wijd uitliep, met bovenop een grote schaal / bekken, helemaal gevuld met helder water. Toen ik naderhand een van de bakstenen in de toverschaal legde stond er vrij snel een hele stad, met allemaal een soort kleine huisjes en een groter gebouw.
Ik heb het even laten regenen (waar die andere zielen blijkbaar niet tegen konden, want ze renden allemaal een huisje in) waardoor de grond beter bewerkbaar werd. Ik heb links en rechts wat lichtzaadjes geplant, zodat ook in de stad (gouden) bloemen gingen bloeien.
Blijkbaar hadden die zielen lang gewacht op mijn komst, en zijn ze blij met mijn hulp, en die nemen ze gelukkig ook wel aan. Ik vraag me alleen af hoe ze daarboven aan het water gaan komen, want vliegen kunnen ze niet.. Blijkbaar ben ik hier de meest "ontwikkelde" ziel en moet ik hun helpen zich verder te ontwikkelen.
Ik hield een spiegel voor een van die donkere zielen, min of meer de leider van de groep, die mij ook de schaal gaf. Ik wilde hem bewust maken van zijn eigen donkere kant, maar, hij ging gewoon door de spiegel heen, en kwam er aan de andere kant weer uit. Toen draaide hij naar rechts, en ging weer de spiegel door, in rondjes bleef hij zo doordraaien. Zeker honderd keer, toen het klaar was, was hij een heel stuk lichter geworden.
Geen idee welk element de zieltjes zijn, want dat kan ik niet echt zien. Hij gaf mij vervolgens een soort oorkonde, een ketting met een steen eraan. Dit keer geen edelsteen maar een gewonere steen, heel plat, en het heeft een typische vreemde vorm, die ik niet goed kan thuis brengen.
20-05-10 Terugbrengen van de donkere zieltjes naar de tempelberg
Ik ben wederom in de torenkamer. Ik zit aan de zijkant tegen de grond. Het voelt alsof ik een opdracht krijg.. ik mag hier een energiepoort openen !! Ik ben alleen, maar het voelt wel alsof ik vanaf een afstand begeleid wordt, al zijn hun zielen niet direct in de ruimte aanwezig. Ik loop een beetje rond. De ruimte is rond, of een beetje achthoekig, in ieder geval symmetrisch, er is veel wit, en hout, een lege oude ruimte, maar dat mag de pret niet drukken. Het voelt goed. Aan de zijkant aan een van de wanden staat op een plankje iets dat ik oppak. Het is een bol, ik houd hem in het midden van de ruimte in mijn linkerhand omhoog ik probeer hem te laten zweven In de glasachtige bol zie ik de kleuren groen en blauw. Mooi de bol blijft in het midden van de ruimte zweven, ik ga iets anders pakken..uit mijn jaszak Het is iets wat leeft, een vliegend insect, een libelle !Ik laat hem los en hij gaat rondjes vliegen om de bol. Ik hoor het geluid van zoemende bijen steeds dichterbij komen…op de vloer verschijnt een gouden cirkel. Ik ga net buiten de rand staan, in de cirkel op de grond verschijnt een waterachtige substantie.. als een spiegel. Ik kniel erbij neer als aan de rand van een meer. Iemand geeft mij door dat ik ervan drinken mag. Voorzichtig neem ik enkele slokjes, die ik met een gouden bekertje eruit schep. Ik probeer mezelf te zien in de spiegel van het water, maar dat zie ik niet, In de spiegel zie ik in de verte een tempel, waar Zilver Vleugel meen ik was; met die koepel. Ik moet eerst nog iets doen. Ik kijk rond in de ruimte. Daar is mijn voorwerp.. die gouden lange staf met lus die ik eerder vond. Dan ga ik in de cirkel staan. Tot mijn verbazing, sta ik nog steeds op vaste grond, al zie ik wel het water onder me. Ik ga op de grond zitten en sluit mijn ogen. “Andromeda wekt mijn ziel..”
Ik kan er nog niet doorheen wordt me gezegd. Blijkbaar moet ik de donkere zieltjes van die ene planeet hierdoorheen loodsen.. ik pak mijn blauwe diamant en flits eerst naar die andere planeet terug. Daar aangekomen zie ik dat de bloemen een beetje zijn verdord, en het water is ver op. Ik vraag ze of ze met me mee willen gaan. Ze gaan overleggen, sommige zeggen er nog niet klaar voor te zijn, maar weer anderen vinden het beslist een goed plan. Ik zeg ze dat niet iedereen mee hoeft, dat ik anders de rest later wel kom halen. Ik laat het regenen, zodat het waterbekken weer gevuld wordt, en de plantjes weer kunnen gaan bloeien. “Wanneer kom je terug ?” vragen ze. Ik wijs de ruimte in.. naar een andere planeet, “als die maan daar rood is” zeg ik.
Ik zeg dat de toverschaal daar mag blijven. De zielen die wel met mij mee willen verzamelen zich. Ik vraag of ze met mijn koets willen reizen.. achter mijn koets hangen nu een stuk of 8 andere kleine voertuigen, die met draden aan de voorste verbonden zijn. In iedere koest stappen zo’n 5 a 6 zielen, en dan gaan we. In mijn koets ( de voorste) brand een kaarsje, en dan gaan we. Vliegende langs sterren, regenboogachtige gekleurde banen gaan we.. ik zie in de verte de planeet aarde denk ik.. mijn snelheid voert zich op. We gaan draaien in een kolk, tegen de klok in, alsof we in een tornado komen, en dan, via de poort in de ruimte waar ooit de weegschaal was in de torenkamer, gaan we er gewoon doorheen, supersnel. En dan komen we uiteindelijk vlakbij de tempel en in de buurt van de tempelberg; een stukje verder zie je ze. Ik krijg het eventjes een beetje koud, we staan hier langs een verlaten, donkere weg, langs de kant zie ik allemaal graven liggen.. De donkere zieltjes beginnen te dansen van vreugde.. zo blij zijn ze !! “Dankjewel dat je ons hebt thuisgebracht zeggen ze”.. Stomverbaasd blijf ik alleen achter.. en daar sta ik dan vlakbij de tempel.
Ik sta ergens in de openlucht waar ik nog niet eerder was. Ik ben er alleen en het is redelijk donker. Ik ben bezig met het bouwen van een behoorlijk hoge muur, met mijn staf. Het gaat sneller dan voorheen. Volgens mij wordt het een stad...op deze kale, woeste vlakte. Er zijn een stuk of 100 kleine grijs/zwarte donkere zielen naar me toegekomen. Ze zijn ongeveer de helft qua grootte van mij. Ondanks dat ze donker zijn, zijn ze niet kwaadaardig. Ze willen helpen.. ik heb ze maar de opdracht gegeven om water te gaan zoeken. Eentje is naar me toegekomen met een doorzichtig / glanzende schaal. De schaal die ik gekregen heb is blijkbaar een toverschaal. Toen ik er in keek, zag ik erin dat aan de andere kant van de planeet water is; een heel groot meer.
Daar naar het water ben ik naar toegelopen, en toen ik de schaal vulde met water, ontstond er in de stad een groot bouwwerk, aan de onderkant smal, dat naar boven toe wijd uitliep, met bovenop een grote schaal / bekken, helemaal gevuld met helder water. Toen ik naderhand een van de bakstenen in de toverschaal legde stond er vrij snel een hele stad, met allemaal een soort kleine huisjes en een groter gebouw.
Ik heb het even laten regenen (waar die andere zielen blijkbaar niet tegen konden, want ze renden allemaal een huisje in) waardoor de grond beter bewerkbaar werd. Ik heb links en rechts wat lichtzaadjes geplant, zodat ook in de stad (gouden) bloemen gingen bloeien.
Blijkbaar hadden die zielen lang gewacht op mijn komst, en zijn ze blij met mijn hulp, en die nemen ze gelukkig ook wel aan. Ik vraag me alleen af hoe ze daarboven aan het water gaan komen, want vliegen kunnen ze niet.. Blijkbaar ben ik hier de meest "ontwikkelde" ziel en moet ik hun helpen zich verder te ontwikkelen.
Ik hield een spiegel voor een van die donkere zielen, min of meer de leider van de groep, die mij ook de schaal gaf. Ik wilde hem bewust maken van zijn eigen donkere kant, maar, hij ging gewoon door de spiegel heen, en kwam er aan de andere kant weer uit. Toen draaide hij naar rechts, en ging weer de spiegel door, in rondjes bleef hij zo doordraaien. Zeker honderd keer, toen het klaar was, was hij een heel stuk lichter geworden.
Geen idee welk element de zieltjes zijn, want dat kan ik niet echt zien. Hij gaf mij vervolgens een soort oorkonde, een ketting met een steen eraan. Dit keer geen edelsteen maar een gewonere steen, heel plat, en het heeft een typische vreemde vorm, die ik niet goed kan thuis brengen.
20-05-10 Terugbrengen van de donkere zieltjes naar de tempelberg
Ik ben wederom in de torenkamer. Ik zit aan de zijkant tegen de grond. Het voelt alsof ik een opdracht krijg.. ik mag hier een energiepoort openen !! Ik ben alleen, maar het voelt wel alsof ik vanaf een afstand begeleid wordt, al zijn hun zielen niet direct in de ruimte aanwezig. Ik loop een beetje rond. De ruimte is rond, of een beetje achthoekig, in ieder geval symmetrisch, er is veel wit, en hout, een lege oude ruimte, maar dat mag de pret niet drukken. Het voelt goed. Aan de zijkant aan een van de wanden staat op een plankje iets dat ik oppak. Het is een bol, ik houd hem in het midden van de ruimte in mijn linkerhand omhoog ik probeer hem te laten zweven In de glasachtige bol zie ik de kleuren groen en blauw. Mooi de bol blijft in het midden van de ruimte zweven, ik ga iets anders pakken..uit mijn jaszak Het is iets wat leeft, een vliegend insect, een libelle !Ik laat hem los en hij gaat rondjes vliegen om de bol. Ik hoor het geluid van zoemende bijen steeds dichterbij komen…op de vloer verschijnt een gouden cirkel. Ik ga net buiten de rand staan, in de cirkel op de grond verschijnt een waterachtige substantie.. als een spiegel. Ik kniel erbij neer als aan de rand van een meer. Iemand geeft mij door dat ik ervan drinken mag. Voorzichtig neem ik enkele slokjes, die ik met een gouden bekertje eruit schep. Ik probeer mezelf te zien in de spiegel van het water, maar dat zie ik niet, In de spiegel zie ik in de verte een tempel, waar Zilver Vleugel meen ik was; met die koepel. Ik moet eerst nog iets doen. Ik kijk rond in de ruimte. Daar is mijn voorwerp.. die gouden lange staf met lus die ik eerder vond. Dan ga ik in de cirkel staan. Tot mijn verbazing, sta ik nog steeds op vaste grond, al zie ik wel het water onder me. Ik ga op de grond zitten en sluit mijn ogen. “Andromeda wekt mijn ziel..”
Ik kan er nog niet doorheen wordt me gezegd. Blijkbaar moet ik de donkere zieltjes van die ene planeet hierdoorheen loodsen.. ik pak mijn blauwe diamant en flits eerst naar die andere planeet terug. Daar aangekomen zie ik dat de bloemen een beetje zijn verdord, en het water is ver op. Ik vraag ze of ze met me mee willen gaan. Ze gaan overleggen, sommige zeggen er nog niet klaar voor te zijn, maar weer anderen vinden het beslist een goed plan. Ik zeg ze dat niet iedereen mee hoeft, dat ik anders de rest later wel kom halen. Ik laat het regenen, zodat het waterbekken weer gevuld wordt, en de plantjes weer kunnen gaan bloeien. “Wanneer kom je terug ?” vragen ze. Ik wijs de ruimte in.. naar een andere planeet, “als die maan daar rood is” zeg ik.
Ik zeg dat de toverschaal daar mag blijven. De zielen die wel met mij mee willen verzamelen zich. Ik vraag of ze met mijn koets willen reizen.. achter mijn koets hangen nu een stuk of 8 andere kleine voertuigen, die met draden aan de voorste verbonden zijn. In iedere koest stappen zo’n 5 a 6 zielen, en dan gaan we. In mijn koets ( de voorste) brand een kaarsje, en dan gaan we. Vliegende langs sterren, regenboogachtige gekleurde banen gaan we.. ik zie in de verte de planeet aarde denk ik.. mijn snelheid voert zich op. We gaan draaien in een kolk, tegen de klok in, alsof we in een tornado komen, en dan, via de poort in de ruimte waar ooit de weegschaal was in de torenkamer, gaan we er gewoon doorheen, supersnel. En dan komen we uiteindelijk vlakbij de tempel en in de buurt van de tempelberg; een stukje verder zie je ze. Ik krijg het eventjes een beetje koud, we staan hier langs een verlaten, donkere weg, langs de kant zie ik allemaal graven liggen.. De donkere zieltjes beginnen te dansen van vreugde.. zo blij zijn ze !! “Dankjewel dat je ons hebt thuisgebracht zeggen ze”.. Stomverbaasd blijf ik alleen achter.. en daar sta ik dan vlakbij de tempel.
Orde van de Witte Roos
Ik volg een van mijn gidsen de piramide in. Binnen in de piramide is in een vrij grote ruimte weer een kleinere piramide te zien. Deze is ongeveer 15 meter hoog. In
het midden van de zijkant van de piramide is een trap, die precies in
het verlengde is van waar ik sta. Ik loop langzaam de treden op, en zie
dat de mantel die ik draag, wit is, maar wel van dik fluweelachtige stof. Bovenaan gekomen, draai ik mij om, achter mij is een
klein plateau, vierkant, zeg maar. Dit is de top van de (kleine) piramide. Ik voel dat
ook aan de andere 3 zijkanten van de piramide bovenaan iemand staat. Ik
kan ze niet goed zien, omdat ik met mijn rug naar ze toe sta. We staan
dus in een vierkant formatie, met onze ruggen naar mekaar toe. Ik kan voelen
wie het zijn.. ze dragen ook alledrie zo’n witte mantel als ik. Het zijn drie van mijn gidsen / begeleiders.
Een soort van gouden amulet, een gouden zon wordt doorgegeven van de een naar de ander. We staan dus daar met de ruggen naar elkaar toe, met zo’n anderhalve meter van het middelpunt af. We geven energie door, en voeren die op… opeens voelde ik iets door het plafond vallen… een hele groot Lemurisch zaadkristal. Een helder doorzichtig kristal ( niet helemaal doorzichtig) met onderaan in de vorm van een vierkant, zo'n 1 meter bij 1 meter, en dan heel hoog de lucht in. We draaien ons om, en leggen onze linkerhand op het kristal, weer geven we energie door. Ik zie energie vanuit de top van de grote piramide naar buiten springen alsof er gouden en witte lichtflitsen vanaf komen. Dan opeens.. als de energie toeneemt, poef verdwijnt het kristal…en ik zie daar liggen… een heel klein ieniemienie diamantje.
Adra Ain
februari 2011
Een soort van gouden amulet, een gouden zon wordt doorgegeven van de een naar de ander. We staan dus daar met de ruggen naar elkaar toe, met zo’n anderhalve meter van het middelpunt af. We geven energie door, en voeren die op… opeens voelde ik iets door het plafond vallen… een hele groot Lemurisch zaadkristal. Een helder doorzichtig kristal ( niet helemaal doorzichtig) met onderaan in de vorm van een vierkant, zo'n 1 meter bij 1 meter, en dan heel hoog de lucht in. We draaien ons om, en leggen onze linkerhand op het kristal, weer geven we energie door. Ik zie energie vanuit de top van de grote piramide naar buiten springen alsof er gouden en witte lichtflitsen vanaf komen. Dan opeens.. als de energie toeneemt, poef verdwijnt het kristal…en ik zie daar liggen… een heel klein ieniemienie diamantje.
Adra Ain
februari 2011
Abonneren op:
Posts (Atom)